زندگینامه استاد آواز، غلامحسین بنان

استاد در اردیبهشت 1290 ه. ش زاده شد هشمین فرزند کریم خان بنان الدوله نوری بود و مادرش دختر شاهزاده محمد تقی رکنی برادر ناصردین شاه قاجار.
محیط خانه و خانواده از هر لحاظ برای پرورش ذوق و استعداد هنری غلامحسین آماده بود. چهار پیانو و یک ارگ در این خانه بود. مادر غلامحسین پیانو می زد. خاله اش نی می نواخت.  خواهرانش هم تار مشق می کردند.
از این گذشته هفته ای یک شب که دوستان بنان الدوله به دیدارش می آمدند و مجلسی می آراستند به نوبت هر بار یکی از شخصیتهای هنری زمان مانند: آقا حسینقلی، درویش خان  در این مجلس شرکت می جستند و حاضرین را مستفیض می کردند.
گوش استاد از اوان کودکی به نوای ساز و آواز آشنا شد. و از ساز هر یک از نامبردگان بنحوی لذت می برد.
بنان در سال 1322 به سمت منشی مخصوص وزیر به کار مشغول شد ولی این شغل با روحیه او سازگار نبود بهمین دلیل  به کلی از شغل اداری دست کشید و منحصرا خوانندگی در رادیو را پیشه کرد.
استاد در 1325 همکاری با رادیو را آغاز کرد و صدای مطبوعش به گوش شنوندگان رسید. بنان در آغاز بیشتر آواز می خواند و علاقه ای به خواندن آهنگهای دیگر نداشت ولی هنگامی که با بعضی اثار جدید موسیقی که ارکستر انجمن ملی آنها را اجرا می نمود، آشنایی پیدا کرد به خواندن این گونه قطعات نیز علاقه مند شد و در هر دو روش استادی و مهارت خود را نشان داد.
استاد بنان در 27 دی ماه 1336 ه.ش در تصادف اتومبیل چشم خود را از دست داد. پزشگا ن برای مصون ماندن چشم دیگرش سفر به اروپا و معالجه را تجویز کردند. دولت و اداره کل انتشارات و رادیو مساعدتهای مالی کردن، جمع دوستانش کنسرتی ترتیب دادند و موجبات سفرش را فراهم کردند، ره آورد بنان از سفر اروپا، پس از بهبودی و رفع خطر، دگرگونی عقیده در زمینه نحوه سبک ترانه های اوست
بنان پس از این حادثه ، شور و شیدایی دیگر یافت به زندگی و اطرافیان خود با محبت و صمیمیت بیشتر نگاه می کرد ابراز تالم طبقات مختف اجتماع به مناسبت وقوع آن حادثه وی را به زندگی امیدوار و دلگرم ساخت. اقبال بی نظیر مردم نیروی تازه به او بخشید.
بنان در خواندن آواز استعدادی بی نظیر داشت. گوش او بسیار حساس بود و هیچ گاه خارج نمی خواند ذوق سلیم او در انتخاب غزل و تحریرهای بجا، از او خواننده ای متمایز ساخت. هنر واقعی، آگاهییهای عمیق، شوق و شور و عشق که لازمه زندگی هر هنرمند است، همه را با هم داشت. او با هنر خود بازاری نکرد و قدر شناخت .
استاد در هشتم اسفندماه 1364 ه.ش پس از پنجاه سال خدمت بی شائبه به فرهنگ و هنر این مرز و بوم چشم از جهان فرو بست.  

 

 

/ 6 نظر / 27 بازدید
مجيد براري

سلام دوست عزیز خیر مقدم و سپاس به جهت حضورت در دنیای مجازی ارتباطاط امیدوارم پر کار و بروز ببینمت ارادتمند چرک نویس

محمدرضا براری

سلام جناب مهربان خوشحالم که در عرصه وبلاگ نویس فعال هستید و در این مسیر تلاش می نمایید . بیشتر سر می زنم و استفاده می کنم. موفق باشید

هاشم

http://www.atash10.blogfa.com/ عکسهایی قدیمی جنگ از سایت دوم آقای حسین زاده

مجتبی یاوری

سلام غریبه من هم مثل تو با همه کسانی که دارم یک غریبه هستم و تنهایی من غریبه است در شهری دور